"Bazı canlar, sadece yaşamak için değil; büyük bir ülkü uğruna sarsılmaz bir kale olmak için yaratılır."
ADANMIŞLIĞIN FATSA’DA YEŞEREN TOHUMU
Ordu'nun, Karadeniz'in hırçın rüzgârlarına tanıklık eden Fatsa ilçesinde doğdu Niyazi Torluoğlu. O, sadece bir yurttaş değil, topraklarının ve milletinin geleceğine adanmış bir ruh taşıyordu. Kalbi, Türk-İslam ülküsünün ulvi ateşiyle tutuşmuş, hayatının her anını bu kutlu mücadeleye adamıştı. O bir sıfat değil, bir duruştu: Ülkücü.
İKİ KUTUPTA BİR HİZMET: KALEM VE TOPRAK
Niyazi Torluoğlu, milletine hizmet etmenin birden fazla yolu olduğuna inanıyordu. Mesleği Öğretmenlikti. Kurucak Köyü’nde genç zihinlere ışık tutuyor, cehaletin karanlığını dağıtan bir meşale gibi görev yapıyordu. O, sadece müfredatı değil, milli ahlakı ve adanmışlık ruhunu da öğretiyordu.
Ancak onun mücadelesi dört duvarla sınırlı değildi. Bolaman Kasabası'nda alın teri döktüğü bir de fındık bahçesi vardı. O, hem fikirleri yetiştiren bir ilim adamı hem de vatan toprağını bizzat işleyen bir çiftçiydi. Türk milletinin hem fikren hem de fiziken ayakta durması gerektiğine dair sarsılmaz inancını bu çifte yaşamıyla mühürlemişti.
16 AĞUSTOS 1980: HAIN PUSU VE SON EYLEM
Takvimler, ülkenin en çalkantılı, en karanlık günlerinin yaşandığı 16 Ağustos 1980’i gösteriyordu. Memleketin dört bir yanı ideolojik çatışmaların gölgesindeydi. Niyazi Torluoğlu, bu tehlikeli atmosferde bile davasından dönmedi. O, geri adım atmayı değil, tehlikenin üzerine yürümeyi seçmişti.
O kader gününde, bir kahramanın en savunmasız, en masum olduğu anı hedef aldılar. Niyazi Öğretmen, fındık bahçesinde çalışırken, toprağını beslerken, devrimci solcu-komünist militanların kurduğu alçak bir pusu ile karşılaştı.
ŞEHADETİ VE EBEDİ MİRAS
Saldırı, adanmış bir kalbi susturmayı, bir ülkücünün kararlılığını söndürmeyi amaçlıyordu. Ancak o silahlı saldırı, Niyazi Torluoğlu’nun mücadelesini bitirmedi; aksine, onu ölümsüzleştiren bir destanın giriş kapısı oldu.
Fındık bahçesinde akan her damla kan, Ordu-Fatsa’nın o bereketli toprağını, uğruna savaştığı kutsal değerlerle suladı. O, canını siper ederken sadece hayatını kaybetmedi; gelecek nesillere cesaretin ve inanmanın ne demek olduğunu gösteren sarsılmaz bir miras bıraktı. Niyazi Öğretmen, 16 Ağustos 1980’de şehit düşerek, Türk-İslam Ülküsü yolunda verdiği sözü en yüksek bedelle yerine getirmiştir.
"O, sadece bir hayatı kaybetmedi; 16 Ağustos 1980 günü, adanmışlığın ne demek olduğunu Ordu'nun topraklarına kanıyla yazdı."